സിനിമയുടെ ഇന്ബോക്സ്
ഐഎഫ്എഫ്കെ എന്നാല് ഇന്റര്നാഷണല് ഫിലിംഫെസ്റ്റിവെല് എന്ന് വലിപ്പത്തില് പറയാം. ഇന്റര്നാഷനലും വലിപ്പവും. അള്ജീരിയയിലെ റോഡ്, ഇറാനിലെ കലാപം, ഫ്രാന്സിലെ ശാന്തസുന്ദരമായ തെരുവുകള്, പുകഞ്ഞും കുടിച്ചും കാമാര്ത്തി തീര്ക്കുന്ന യൂറോപ്യന് കിടപ്പറകള്, സ്കൂള്..മഞ്ഞ്..വെയില്..ഇരുട്ട്. ലോകത്തിന്റെ മറുവശം എന്തെന്ന് എപ്പോഴും ആലോചിക്കുന്നവര്ക്ക് സിനിമയുടെ കഥയ്ക്കും കഥാപാത്രങ്ങള്ക്കുമപ്പുറമുള്ള കാഴ്ചകള് അനവധിയാണ്-അതുകൊണ്ട് ഇന്റര്നാഷനല്.
കുറസോവയുടെ 'ഡ്രീംസ്', സിനിമയുടെ ഭാഷയെന്തെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു. കാഴ്ചയും ശബ്ദവും നിങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങളില് പുതിയ പോറലുകളുണ്ടാക്കുന്നു. സംഭാഷണം അതിനെ സഹായിക്കാനുള്ളത് മാത്രമാണ്. സംഭാഷണമല്ല സിനിമ. ഒരു കവിയത്രിയുടെ കഥയാണ് 2012 ലിറങ്ങിയ പോര്ച്ചുഗീസ് ചിത്രം 'ഫ്േളോര്ബേല'. സ്വസ്ഥമായ വിവാഹ ജീവിതത്തിന് കവിതയെഴുത്ത് നിര്ത്തുന്ന ബേല കടുത്ത സംഘര്ഷത്തിനും വിഷാദരോഗത്തിനും അടിമയാകുന്നു. മുറിയില് ഉലാത്തിയും സിഗരറ്റ് വലിച്ചും അലസമായി നടന്നും ഓടിയും ഒക്കെയുള്ള രംഗങ്ങള്. അങ്ങിനെയോടുമ്പോള് ഭാഗികമാമയി മുഖം മറച്ച ഒരാള് ബേലയെ കൈപിടിച്ച് വലിച്ച് ഒരു മറവിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. ചുണ്ട് കടിക്കുന്നു, മുലകുടിക്കുന്നു, യോനിയിലും....അതിനിടയില് ബേല ചോദിക്കുന്നുണ്ട് 'ഹു ആര് യു' എന്നൊക്കെ....ശരീരവും മനസും ലോകവും വെവ്വേറെയാകുന്ന അവസ്ഥ. ഒരു വാട്ടര് റൈഡില് കയറുന്നതുപോലെയാണ്; നിങ്ങള്ക്ക് അവസാനം വരെ ആ സിനിമ കണ്ടേ പറ്റു.
ബംഗാളി ഫോകിന്റെ സ്ത്രീകല്പനകള് ഇന്ത്യന് ആത്മീയതയുടെയും സൂഫിസങ്കല്പങ്ങളുടെയും മിശ്രണങ്ങളാണെന്ന് പറയാം. ലൈംഗീകതയിലൂടെ സ്ത്രീ പുരുഷനെ ആത്മസംഘര്ഷത്തില് നിന്ന്, ചൂടില് നിന്ന്, കലാപത്തില് നിന്ന് ഒക്കെ മോചിപ്പിക്കുന്നു. അത് നാളെയെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. സമാധാനത്തെ വിളിച്ചു വരുത്തുന്നു..ഇതൊക്കെയാണ് 'കോസ്മിക് സെക്സ്' എന്ന സിനിമ പറയുന്നത്. സംഘര്ഷഭരിതമായ മനസുമായി ഓടിക്കയറുന്ന കൌമാരക്കാരനെ യോഗിനിയായ യുവതി മാറ്റിയെടുക്കുന്നത് സെക്സിലൂടെയാണ്. സൃഷ്ടിയുടെയും പ്രകൃതിയുടെയും സ്ത്രീയുടെയും മഹത്വം ദൃശ്യങ്ങളുടെ കലവറയൊരുക്കുകയാണ്. മലയാളത്തില് സ്വപ്നം കാണാന് കഴിയാത്ത ചിത്രം.
നൊ-എന്ന ഒറ്റവാക്കിലൂടെ വിപ്ളവകാരികളുടെ സാമര്ത്ഥ്യം തെളിയിച്ച 'നോ'. ചെറിയ കാര്യങ്ങളുടെ വലിയ ദൃശ്യങ്ങള് പുതിയ അനുഭവതലങ്ങള്ക്ക് 'ഇന്ബോക്സു'കളൊരുക്കുന്നു-അതുകൊണ്ട് വലിപ്പം.
രണ്ടു കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കണം, ഫെസ്റ്റിവലിനു മുന്നോടിയായി ചില സിനിമക്കാരും മാധ്യമങ്ങളും ചേര്ന്ന് കാണേണ്ട ചിത്രങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് പ്രഖ്യാപിക്കും. ആ ഭാഗത്തേക്കേ പോകരുത്. ഏതെങ്കിലും തീയറ്ററിലേക്ക് കയറുക. അവിടെയോടുന്ന സിനിമ കാണുക. നല്ല സിനിമ നിങ്ങള് കാണുന്നതാണ്. സംഘാടകര് ഒരു പുസ്തകം തരും. പുസ്തകത്തിലെ കഥനോക്കി സിനിമ കാണരുത്. ഇതെന്താ കഥകളിയോ? കഥയറിഞ്ഞ് സിനിമ കാണാന്. കഥയറിയാത്തവനെ, ഭാഷയറിയാത്തവനെ, ലോകമറിയാത്തവനെ...ഒക്കെ സിനിമക്ക് അറിയാം. പിന്നെന്തിന്...
ഐഎഫ്എഫ്കെ എന്നാല് ഇന്റര്നാഷണല് ഫിലിംഫെസ്റ്റിവെല് എന്ന് വലിപ്പത്തില് പറയാം. ഇന്റര്നാഷനലും വലിപ്പവും. അള്ജീരിയയിലെ റോഡ്, ഇറാനിലെ കലാപം, ഫ്രാന്സിലെ ശാന്തസുന്ദരമായ തെരുവുകള്, പുകഞ്ഞും കുടിച്ചും കാമാര്ത്തി തീര്ക്കുന്ന യൂറോപ്യന് കിടപ്പറകള്, സ്കൂള്..മഞ്ഞ്..വെയില്..ഇരുട്ട്. ലോകത്തിന്റെ മറുവശം എന്തെന്ന് എപ്പോഴും ആലോചിക്കുന്നവര്ക്ക് സിനിമയുടെ കഥയ്ക്കും കഥാപാത്രങ്ങള്ക്കുമപ്പുറമുള്ള കാഴ്ചകള് അനവധിയാണ്-അതുകൊണ്ട് ഇന്റര്നാഷനല്.
കുറസോവയുടെ 'ഡ്രീംസ്', സിനിമയുടെ ഭാഷയെന്തെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു. കാഴ്ചയും ശബ്ദവും നിങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങളില് പുതിയ പോറലുകളുണ്ടാക്കുന്നു. സംഭാഷണം അതിനെ സഹായിക്കാനുള്ളത് മാത്രമാണ്. സംഭാഷണമല്ല സിനിമ. ഒരു കവിയത്രിയുടെ കഥയാണ് 2012 ലിറങ്ങിയ പോര്ച്ചുഗീസ് ചിത്രം 'ഫ്േളോര്ബേല'. സ്വസ്ഥമായ വിവാഹ ജീവിതത്തിന് കവിതയെഴുത്ത് നിര്ത്തുന്ന ബേല കടുത്ത സംഘര്ഷത്തിനും വിഷാദരോഗത്തിനും അടിമയാകുന്നു. മുറിയില് ഉലാത്തിയും സിഗരറ്റ് വലിച്ചും അലസമായി നടന്നും ഓടിയും ഒക്കെയുള്ള രംഗങ്ങള്. അങ്ങിനെയോടുമ്പോള് ഭാഗികമാമയി മുഖം മറച്ച ഒരാള് ബേലയെ കൈപിടിച്ച് വലിച്ച് ഒരു മറവിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. ചുണ്ട് കടിക്കുന്നു, മുലകുടിക്കുന്നു, യോനിയിലും....അതിനിടയില് ബേല ചോദിക്കുന്നുണ്ട് 'ഹു ആര് യു' എന്നൊക്കെ....ശരീരവും മനസും ലോകവും വെവ്വേറെയാകുന്ന അവസ്ഥ. ഒരു വാട്ടര് റൈഡില് കയറുന്നതുപോലെയാണ്; നിങ്ങള്ക്ക് അവസാനം വരെ ആ സിനിമ കണ്ടേ പറ്റു.
ബംഗാളി ഫോകിന്റെ സ്ത്രീകല്പനകള് ഇന്ത്യന് ആത്മീയതയുടെയും സൂഫിസങ്കല്പങ്ങളുടെയും മിശ്രണങ്ങളാണെന്ന് പറയാം. ലൈംഗീകതയിലൂടെ സ്ത്രീ പുരുഷനെ ആത്മസംഘര്ഷത്തില് നിന്ന്, ചൂടില് നിന്ന്, കലാപത്തില് നിന്ന് ഒക്കെ മോചിപ്പിക്കുന്നു. അത് നാളെയെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. സമാധാനത്തെ വിളിച്ചു വരുത്തുന്നു..ഇതൊക്കെയാണ് 'കോസ്മിക് സെക്സ്' എന്ന സിനിമ പറയുന്നത്. സംഘര്ഷഭരിതമായ മനസുമായി ഓടിക്കയറുന്ന കൌമാരക്കാരനെ യോഗിനിയായ യുവതി മാറ്റിയെടുക്കുന്നത് സെക്സിലൂടെയാണ്. സൃഷ്ടിയുടെയും പ്രകൃതിയുടെയും സ്ത്രീയുടെയും മഹത്വം ദൃശ്യങ്ങളുടെ കലവറയൊരുക്കുകയാണ്. മലയാളത്തില് സ്വപ്നം കാണാന് കഴിയാത്ത ചിത്രം.
നൊ-എന്ന ഒറ്റവാക്കിലൂടെ വിപ്ളവകാരികളുടെ സാമര്ത്ഥ്യം തെളിയിച്ച 'നോ'. ചെറിയ കാര്യങ്ങളുടെ വലിയ ദൃശ്യങ്ങള് പുതിയ അനുഭവതലങ്ങള്ക്ക് 'ഇന്ബോക്സു'കളൊരുക്കുന്നു-അതുകൊണ്ട് വലിപ്പം.
രണ്ടു കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കണം, ഫെസ്റ്റിവലിനു മുന്നോടിയായി ചില സിനിമക്കാരും മാധ്യമങ്ങളും ചേര്ന്ന് കാണേണ്ട ചിത്രങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് പ്രഖ്യാപിക്കും. ആ ഭാഗത്തേക്കേ പോകരുത്. ഏതെങ്കിലും തീയറ്ററിലേക്ക് കയറുക. അവിടെയോടുന്ന സിനിമ കാണുക. നല്ല സിനിമ നിങ്ങള് കാണുന്നതാണ്. സംഘാടകര് ഒരു പുസ്തകം തരും. പുസ്തകത്തിലെ കഥനോക്കി സിനിമ കാണരുത്. ഇതെന്താ കഥകളിയോ? കഥയറിഞ്ഞ് സിനിമ കാണാന്. കഥയറിയാത്തവനെ, ഭാഷയറിയാത്തവനെ, ലോകമറിയാത്തവനെ...ഒക്കെ സിനിമക്ക് അറിയാം. പിന്നെന്തിന്...

No comments:
Post a Comment